15 lipca 2026 zmarł po długiej i ciężkiej chorobie wieloletni, zasłużony pracownik Wydziału Polonistyki UJ prof. dr hab. Piotr Oczko. Urodził się w 1973 roku w Krakowie. Był absolwentem filologii polskiej i filologii angielskiej, a także niderlandystą, kulturoznawcą, historykiem sztuki, tłumaczem literatury niderlandzkiej i angielskiej oraz koneserem i kolekcjonerem sztuki. W kręgu jego badań naukowych, które w ostatnich latach życia prowadził w Katedrze Teorii Literatury Wydziału Polonistyki UJ znajdowała się dawna literatura polska, angielska i niemiecka, dramat średniowieczny, kultura i literatura niderlandzka, problematyka judaistyczna, a przede wszystkim historia sztuki (zwłaszcza XVII-wieczne holenderskie malarstwo rodzajowe, rzemiosło artystyczne XVII-XIX wieku, emblematyka i historia ceramiki europejskiej – w szczególności flizów holenderskich i ich obecności w kulturze polskiej). Interesował się również wybranymi zagadnieniami współczesności, m.in. studiami queerowymi i feministycznymi, estetyką campu czy problematyką tożsamościową. Spod jego pióra wyszło ponad sto znakomitych artykułów naukowych oraz dwadzieścia sześć wybitnych książek, m.in.; Mit Lucyfera. Literackie dzieje Upadłego Anioła od starożytności po wiek XVII (2005), W najdroższej Holandyjej… Szkice o siedemnastowiecznym dramacie i kulturze niderlandzkiej (2009), Życie i śmierć doktora Fausta, złego czarnoksiężnika, w literaturze angielskiej od wieku XVI po romantyzm (2010), Homoseksualność staropolska (razem z Tomaszem Nastulczykiem, 2012), Miotła i krzyż. Kultura sprzątania w dawnej Holandii, albo historia pewnej obsesji (2013, przetłumaczona na j. holenderski), Pocztówka z Mokum. 21 opowieści o Holandii (2021) Suknia i sztalugi. Historie dawnych malarek (2024). Od 2018 roku publikował eseje o kulturze dawnej Holandii na łamach miesięcznika „Znak”.  Laureat wielu prestiżowych nagród, w tym Nagrody im. Kazimierza Wyki w roku 2026 oraz Nagrody Prezydenta Miasta Krakowa za całokształt twórczości eseistycznej. Był członkiem prestiżowego międzynarodowego stowarzyszenia kuratorów i historyków sztuki holenderskiej i flamandzkiej CODART oraz kawalerem Orderu Oranje-Nassau – odznaczenia państwowego Królestwa Niderlandów przyznanego mu w 2024 roku przez króla Wilhelma-Aleksandra w uznaniu zasług dla holenderskiej kultury, sztuki i literatury oraz upowszechniania holenderskiego dziedzictwa kulturowego w Polsce. Do ostatniej chwili pracował nad najnowszą książką Rzeczy, które zostają. Opowieści o domu i przedmiotach (ukaże się nakładem wydawnictwa „Znak”). Odszedł uczony, którego śmiało można określić „człowiekiem Renesansu” – wytrawny erudyta i poliglota, znakomity pisarz, wybitny znawca sztuki, kultury materialnej i literatury, a przy tym niebywale pracowity i autentyczny pasjonat swojego zawodu przez całe lata inspirujący ogromną rzeszę studentów, współpracowników z Wydziału, przyjaciół i czytelników swoich książek. Jego rozliczne talenty, zasługi i niepowtarzalna, niezwykle oryginalna osobowość na pewno nie zostaną zapomniane, a pustka, którą odczuwamy nigdy się nie zapełni.

Pożegnanie prof. Piotra Oczki będzie miało charakter ściśle prywatny i odbędzie się w gronie najbliższej Rodziny.